Wat kun je verwachten?
Hoofdstukken
Transcript
[00:00:00] Richard Valtr: Ik ben erg gepassioneerd over alles waar hospitality voor staat. Ik vind het idee van één plus één is drie leuk. Ik vind het mooi dat dat de kern van hospitality is. Het hotel hoeft niet te winnen om de gast te laten verliezen. [00:00:29] Matt Welle: Hallo, allemaal. Welkom terug bij Matt Talks Hospitality, en dit is de laatste aflevering van 2025. En ter ere daarvan heb ik Richard Valtr uitgenodigd. Richard is de oprichter van Mewsen hij is al twaalf jaar mijn partner in crime. En aan het eind van het jaar, als er iets is waar Richard een hekel aan heeft...… [00:00:46] Richard Valtr: We zouden eigenlijk ook wat misdaad moeten plegen, trouwens, als we die uitdrukking gaan gebruiken. [00:00:51] Matt Welle: En als er iets is waar Richard een hekel aan heeft, is het wel terugblikken op het verleden omdat hij in de toekomst leeft. Maar we gaan hem een aantal van die vragen opdringen en kijken wat hij de afgelopen twaalf of dertien jaar heeft gedaan op Mews, maar ook het afgelopen jaar. Maar ik zal hem ook vragen naar de toekomst. [00:01:07] Richard Valtr: Ik heb ook een verschrikkelijk geheugen, dus dat is een van de redenen, weet je? [00:01:11] Matt Welle: Of als het… [00:01:13] Richard Valtr: Ik ben ook niet erg welbespraakt in het praten over alle verschillende stadia van dingen. Dus ik ben eigenlijk heel erg geïnteresseerd in de manier waarop je ze inkadert en verwoordt, dus het zal heel goed zijn. [00:01:24] Matt Welle: Dus ik weet niet welke vragen hij voor mij heeft en hij weet niet welke vragen ik voor hem heb, want we hebben onze teams gevraagd wat goede vragen zijn die we allebei aan elkaar kunnen stellen. Dus we hebben net een lijst met vragen gekregen en we gaan gewoon kijken of dit werkt. Misschien, misschien zal dit nooit het daglicht zien en zul je het nooit horen. Maar als je het wel ziet, dan hebben we deze podcast gehaald. Mijn eerste vraag aan jou is: wat was de eerste app die je vanmorgen op je telefoon opende? [00:01:49] Richard Valtr: Slack. [00:01:50] Matt Welle: Echt niet. Is Slack jouw go-to app? [00:01:54] Richard Valtr: Slack is mijn go-to app. Ja. [00:01:57] Matt Welle: Voor de koffie? [00:01:58] Richard Valtr: Voor de koffie, voor al het andere. Want het is ook zoiets als: ik word na jou wakker. Dus voor mij is de halve dag al voorbij. Dus ik moet naar Slack om te zien wat er gebeurt. Het is een van de vreemdste dingen als ik terugga naar Europa, wakker word en Slack open en er is niets gebeurd. Ja. En ik heb zoiets van, wat is dit? Er is niets. Ja. Het is als, waarom is… [00:02:24] Matt Welle: Welk kanaal open je dan als eerste? [00:02:27] Richard Valtr: Sluit een of Verkoop een [00:02:29] Matt Welle: Natuurlijk. Wat een verkoopdeals hebben we gisteren gesloten. [00:02:32] Richard Valtr: Ik begrijp het. En dan mijn emoji's overal op zetten. En dan kies ik. Ik heb het gevoel dat ik het niet weet… [00:02:41] Matt Welle: Ga je meteen, sorry, dit is erg niche, zoals, diep Mews. [00:02:45] Richard Valtr: Niemand anders zou er iets om geven. [00:02:45] Matt Welle: Ga je voor de zware kanalen of ga je voor de leuke kanalen? Ik wil eerst gewoon leuke kanalen consumeren. [00:02:52] Richard Valtr: Ik ga niet voor, zoals, de echt, echt fluff dingen, grand fun en dat soort dingen, weet je, zoals, op een bepaald moment op de dag, maar ik doe de dingen die een soort van, zoals, top of mind zijn. Dus strategische accounts zijn meestal leuk. Of, bijvoorbeeld, weet je, we hadden vorige week onze agentic off-site, dus dat was leuk om te lezen hoe sommige daarvan in productie worden genomen. Over het algemeen denk ik dat, bij elk soort project, dat mijn eerste projecten zijn. [00:03:26] Matt Welle: Leuk. [00:03:27] Richard Valtr: Hoe zit het met jou? Zoals, hoe doe je dat, want ik weet zeker dat je dit krijgt, nee, als je dan naar Amerika komt. Dan jij, maar hoe… [00:03:34] Matt Welle: Vorige week was ik bij je in Amerika. [00:03:35] Richard Valtr: Ja. [00:03:36] Matt Welle: Mijn eerste app is meestal CNN, maar dat duurt ongeveer drie minuten. Dit is saai en ik ga meteen door naar TikTok. En dan spendeer ik een uur op TikTok, wat ik in de VS ook deed. Ik werd om 5 uur wakker en heb een uur lang koffie gedronken op TikTok, ik weet het gewoon niet. Het maakt me gewoon zo gelukkig. [00:03:53] Richard Valtr: Zoals, dat is mijn, dus, dat is het ding. Als ik naar, ik ga tegenwoordig niet echt meer naar Twitter, maar als ik dat al doe, doe ik het aan het eind van de dag. Het is een soort beloning. En ik kan zien of mijn hersenen moe worden, dan wilde ik gewoon wat dingen op mijn telefoon doen. [00:04:13] Matt Welle: Ja. Gedachteloze dingen. Heeft iemand je ooit advies gegeven dat je hebt genegeerd en waar je achteraf trots op bent? [00:04:20] Richard Valtr: Bijna alle adviezen. Tenzij je specifiek om advies vraagt bij iets. Ik denk niet dat er ook maar één persoon is die graag advies krijgt. Nee? [00:04:30] Matt Welle: Ja. Maar het is alsof mensen je vragen wie je grootste inspiratiebron is. Niemand. Ik neem pizza's van iedereen die ik ontmoet en die samen vormen een inspirerend persoon, maar er is niet één persoon die mijn inspiratie is om te worden. [00:04:44] Richard Valtr: Ik heb er een hekel aan als ik het gevoel heb dat alle verschillende onderwerpen, weet je, over mensen of over bedrijven altijd, echt, echt schadelijk zijn, want vooral, weet je, mensen hebben zoiets van, oh, we zouden het zo moeten doen of, weet je, of je hebt zoiets van, oh, je zou jezelf daarnaar moeten modelleren. En het is net alsof iedereen, de manier waarop iemand het voor zichzelf laat werken, in principe altijd iets vreemds is, en het is alsof er nooit een vergelijkbare cocktail zal zijn [00:05:13] Matt Welle: Ja. [00:05:14] Richard Valtr: Die je eigenlijk zo'n beetje kunt samenstellen. [00:05:16] Matt Welle: Niemand heeft de context die jij of ik hebben over deze business. Er is dus niemand die dat eerder heeft gedaan, die heeft gedaan wat wij eerder hebben gedaan. Je hebt dus meerdere ingangen nodig en dan kunnen we gewoon een nieuwe mens aanmaken, een nieuwe Frankenstein. [00:05:27] Richard Valtr: Ja. Ja. Ja. Ja. Ik heb het gevoel dat dat altijd iets was dat echt kapot was aan het Rocket Internet model. Het is net als, weet je, het herscheppen van Europese versies van succesvolle Amerikaanse bedrijven. Het is als nee. Die bedrijven hebben bestaan omdat mensen inzichten hadden, weet je. [00:05:48] Matt Welle: Ja. [00:05:49] Richard Valtr: Zo van, niet, en het inzicht kan niet zijn, dit ding werkt. [00:05:51] Matt Welle: Het was niet het product. Het waren de mensen achter het product die het echt heel bijzonder maakten. [00:05:55] Richard Valtr: Ja. En ik denk dat dat de reden is waarom veel van die bedrijven uiteindelijk echt gaan schalen. En degenen die het van Rocket hebben gemaakt, hadden echt speciale oprichters die het vervolgens op eigen kracht konden doen, maar ze hebben in principe geen eigen inbreng in het spel. Waarom zouden ze dan verblijfskracht hebben? [00:06:12] Matt Welle: Werd een van hun bedrijven groter dan het bedrijf dat ze kopieerden? [00:06:17] Richard Valtr: Ik heb het gevoel dat Zalando en een paar van die anderen. Ik denk dat het echt belangrijk is om een uniek inzicht te hebben dat gebaseerd is op wie jij bent of wie het team is, snap je? Ik heb het gevoel dat Mews zo'n weerspiegeling is van mij, van jou, van Honza, van Pepa nu, van Mike, weet je, het is gewoon de rare samenvoeging van al deze dingen die een bedrijf maakt. Ja. [00:06:46] Matt Welle: Daar ben ik het mee eens. [00:06:47] Richard Valtr: Naomi. [00:06:48] Matt Welle: Juist. [00:06:49] Richard Valtr: Stel je een wereld voor zonder roze damesappels. Wat zet je in plaats daarvan voor je gasten neer en waarom? [00:06:56] Matt Welle: Dus mijn punt over de appel ging niet over de appel. Het ging er gewoon om na te denken over wat een gast lekker zou vinden, en dat kan niet een hele bittere appel zijn die nooit bederft. En het was alsof ik in Afrika was, ik dacht, geef mij maar lokaal fruit. Geef me geen appel. Ik kom uit Europa. We hebben genoeg appels in Europa. En ik denk dat je gewoon moet nadenken over wat iemand die hier verblijft leuk zou vinden. Ik verbleef dit weekend in een hotel en, weet je, ze wisten dat ik zou komen, dus ze hebben echt hun best gedaan. En het was heerlijk. Ze waren erg aardig, maar het was allemaal standaard. Er was een emmer ijs met een heerlijke fles wijn erin, en een appel, een groene appel, een peer en een chocolaatje. Niets unieks voor mij. En bij de chocolade heb ik zoiets van, oh, melkchocolade. Geweldig. Ik ben lactose-intolerant. Ze zagen me niet als een persoon. En het ding met de roze dame was, zoals, stop met doen wat iedereen doet. Luister niet langer naar accountants. Doe gewoon iets waar gasten van houden en ze zullen erover praten. Twee weken geleden verbleef ik in de, of vorige week verbleven we in de Chicago State Pineapple. Ik liep mijn kamer binnen en was oprecht verbaasd. En ja, ik zou mijn huis nooit als de Grinch versieren, maar mijn hele kamer was opgeknapt. En ik vond het gewoon zo'n leuke manier om me in te leven in het concept van die kamer. En toen ging ik naar mijn team en zei: is jullie kamer Grinch? En ze hebben zoiets van, nee. Ik had zoiets van, oh mijn God. Dus ze deden het misschien echt voor mij, of ik weet niet wat de gedachte was, maar het werd een gespreksonderwerp omdat het iets anders was. En dat was het ding met de Apple voor mij. Het gaat dus niet om de roze dame. Het gaat er gewoon om iets te doen waarbij ik als gast centraal sta. [00:08:33] Richard Valtr: Ja. Omdat het zo is dat je je die Grinch ervaring voor altijd zult herinneren omdat het zo raar is, weet je? En het is… [00:08:40] Matt Welle: Het was vreemd. [00:08:41] Richard Valtr: Zoals, maar het is alsof hospitality zo'n deel uitmaakt van, en dat is het ding. Iemand kan er bijvoorbeeld stekelig fruit of iets dergelijks opzetten. Elk van die verschillende dingen waar… [00:08:51] Matt Welle: Drakenvruchten. [00:08:52] Richard Valtr: Doe er wat drakenfruit of iets dergelijks bij. Ja. Mensen zich laten afvragen waarom is ook een deel van het plezier. [00:08:57] Matt Welle: Ja. Waarom hebben ze mij hiervoor uitgekozen? [00:09:01] Richard Valtr: Zoals, weten ze dat ik van draken hou? [00:09:03] Matt Welle: Als Mews er voor jou niet was geweest, wat zou je dan nu doen? [00:09:06] Richard Valtr: Waarschijnlijk een ander bedrijf beginnen en het proberen te maken Mews. [00:09:11] Matt Welle: Ja. Maar is hospitality de passie, of zou je in een heel andere sector hebben gezeten, denk je? [00:09:16] Richard Valtr: Ik ben erg gepassioneerd over alles waar hospitality voor staat. Weet je, ik hou van het idee dat één plus één gelijk is aan drie. Ja. En ik vind het mooi dat dat de kern van hospitality is. Het hotel hoeft niet te winnen om de gast te laten verliezen. Ja. Zo is er geen puntentelling in hospitality. Het is alsof, als de gast een geweldige tijd heeft, dat waarschijnlijk betekent dat ze een enorme hoeveelheid geld hebben uitgegeven. Weet je dat? En daar zit iets in dat me erg na aan het hart ligt, en ik denk dat het hetzelfde is met bedrijven. Dat is niet nodig, ja, ik denk in termen van concurrentie en dat soort dingen, maar ik heb het gevoel dat zelfs als ik kijk naar de geschiedenis van Mews, weet je, ik weet niet of dit waar is, maar ik heb het gevoel dat over het algemeen sommige dingen die we in deze sector hebben gedaan, de pot groter hebben gemaakt voor alle anderen, weet je? En ik denk dat het feit dat we zoveel geld hebben opgehaald in deze sector, het licht heeft laten schijnen op hoe groot hospitality technologie kan zijn. Ik denk dat iedereen de ogen heeft geopend voor het idee dat we in staat zijn om uit de pure PMS-categorie te stappen. Ik denk dat hoteliers zoiets hebben van, oh, ik kan meer dingen gedaan krijgen met technologie. Voor hospitality tech professionals hebben ze zoiets van, oh, ik kan ook deze andere modules toevoegen. Het komt erop neer dat ik niet in mijn soort drieletter-acroniemen-baan hoef te verblijven. [00:10:56] Matt Welle: Maar heb je ook zo'n passie voor problemen in andere sectoren dat je denkt, ik wou dat ik tijd had om dat specifieke probleem op te lossen? [00:11:03] Richard Valtr: Ja. Misschien is het net alsof je in de VS woont, maar dan met gezondheidszorg. Maar nogmaals, ik zie gezondheidszorg door de ogen van hospitality. Ik heb gewoon het gevoel dat er zoveel is dat je voor mensen kunt doen met het idee dat je voor ze kunt zorgen en dat je daar ook echt het geld voor kunt vinden. En ik denk dat het idee om een leven lang voor iemand te zorgen, in feite iets is dat hospitality is, dat loyaliteit kan zijn en dat general management is. En dus heb ik het gevoel dat dat waarschijnlijk het andere grote ding is, en hoe je denkt over het financiële aspect en al die dingen samen, dat is waarschijnlijk het andere soort grote idee of grote ding waar ik echt gepassioneerd over ben. En dat is voor mij hospitality. Het komt dus allemaal terug op hospitality. Ik denk dat het gaat om de manier waarop we met elkaar omgaan, de manier waarop we bij elkaar komen, de manier waarop we ruimtes vinden waarin we elkaar kunnen verheffen. En, weet je, ik denk dat dat de reden is waarom ik ooit dit stuk heb geschreven, dat gaat over de noodzakelijke frictie in hospitality die, weet je, terwijl we aan de technische kant de frictie proberen weg te nemen. Er is een aspect van, zoals, je wilt dat er verheven ervaringen zijn, memorabele dingen, en veel van die dingen komen in principe voort uit, je weet wel, een soort barrière. En zelfs het ontmoeten van een nieuw persoon is eigenlijk een barrière, toch? [00:12:44] Matt Welle: Ja. [00:12:45] Richard Valtr: Ga ik deze persoon interessant vinden? Ben ik in staat om echt met deze persoon te praten? Dus ik denk dat vanuit dat perspectief… [00:12:52] Matt Welle: Dus, ongeacht welke richting je uitgaat, uiteindelijk doe je iets dat met hospitality te maken heeft. [00:12:57] Richard Valtr: Precies. Maar ik ben over het algemeen gepassioneerd over systemen die daarmee te maken hebben. Hoe zit het met jou? Als je hospitality om wat voor reden dan ook zou moeten verlaten, wat zou dan de andere sector zijn waar je echt heel gepassioneerd over zou zijn, denk je? [00:13:19] Matt Welle: Zoals nu, het is veranderd. Maar ik denk dat ik me op dat moment geen wereld zonder hospitality kon voorstellen. Ik denk dat toen je me bij dit bedrijf binnenlokte met de volledig gratis 10 plus, en ik hier belandde, ik nooit had gedacht dat we echt succesvol zouden zijn of een echt techbedrijf zouden runnen, en dat we zouden opschalen tot de grootte die we nu hebben. Dus ik zou waarschijnlijk zijn weggegaan, we zouden in hospitality zijn gebleven omdat ik gewoon van hotels houd, en ik zou gewoon mijn bedrijfsladder hebben opgeklommen en het hebben gemaakt tot wat het ook is. [00:13:46] Richard Valtr: Ik denk dat dat nu anders is. [00:13:48] Matt Welle: Het is 100% anders. [00:13:50] Richard Valtr: Zoals, vanuit het oogpunt van vandaag. Wat kun je je daarbij voorstellen? [00:13:54] Matt Welle: Ik praat er nu meer over, omdat mensen je vragen wat er na Mewskomt, en ik denk vaak dat er niets is. Het lijkt erop, het is Mews. Dit is het. Maar er is een leven na Mews , want dat is het realisme van het leven. Alsof we dit de komende 20, 30 jaar niet meer zullen doen. Misschien doen we het nog 10 jaar. Dus ik denk aan bijvoorbeeld gesprekken, zoals de media podcasting. Ik vind het echt interessant omdat ik echt interessante mensen ontmoet en samen met hen in konijnenholen kan duiken. Het is zo heerlijk om een uur door te brengen met een echt slim persoon en hem vraag na vraag te stellen en steeds dieper te gaan om hem te leren kennen, wat je niet altijd doet in een sociale interactie. We haasten ons tegenwoordig door het leven, dus daar geniet ik heel erg van. Maar ik vind het ook leuk om problemen op te lossen. Dus welk groot probleem er op een gegeven moment ook op mijn pad komt, ik spring er misschien wel in. Maar voor nu zou ik dit waarschijnlijk meer willen doen, maar met een meer divers publiek, zoals, verder gaan dan hospitality en alleen praten over ondernemers, maar zelfs, zoals, praten met politici en hoe zien zij de toekomst van de wereld en deze ontdekken. Als ik naar het nieuws kijk, zie ik iedereen praten over deze korte termijn, zoals, oh, weet je, we hebben een huisvestingsprobleem. Het is dus de schuld van de artiesten. Ik heb zoiets van, ik zie hoe je ergens die kortere weg hebt genomen, maar er is een probleem op de langere termijn dat we hier aan het oplossen zijn. En wat is het tienjarenplan? En om dat uit te zoeken, word ik enthousiast als ik echt diep wil gaan in het begrijpen, oké, nou, wat is de oorzaak van het tekort aan huizen? Laten we met deze mensen gaan praten. Laten we naar buiten gaan en deze mensen ontmoeten en naar hun uitdagingen luisteren, en laten we met experts praten en een mening vormen, want ik heb het antwoord niet, maar ik wil het graag op de een of andere manier oplossen door gewoon te leren en met mensen te praten. Maar toen realiseerde ik me ook dat dat niet mijn probleem van vandaag is. Dat is een toekomstig probleem dat ik graag zou willen aanpakken, want nu is het de uitdaging om van Mews het grootste bedrijf ter wereld te maken. [00:15:46] Richard Valtr: Ja. Het is vreemd. Ik ben best jaloers op wat een stel anderen in Canada hebben gedaan. Ze hebben dat hele Build Canada project gedaan. Ik denk dat ik werd gevraagd omdat de Tsjechische verkiezingen een paar maanden geleden waren, denk ik. En ze vroegen me gewoon wat ik zou veranderen en ik zei, dat is precies wat ik zou veranderen. Ik denk dat het echt heel goed zou zijn om een plan voor de langere termijn te hebben dat je tegen verschillende soorten politici kunt zeggen: "Bouw je daar naartoe? Weet je, misschien is het de communist in mij die voor alles vijfjarenplannen wil. Maar ik vind, weet je, het is het enige onderdeel van Mews dat ik zo geweldig vind dat we in feite kunnen zeggen, kijk, dit is waar we over 5, 10 jaar willen zijn. En, weet je, we houden ons aan deze dingen en ik zou willen dat de landen hetzelfde deden. [00:16:45] Matt Welle: Ja. Maar zelfs 5 jaar om een land te veranderen en bijvoorbeeld een huisvestingsprobleem op te lossen, kost meer omdat je enorm veel huizen moet bouwen om die dingen op te lossen. [00:16:57] Richard Valtr: Maar je moet het land krijgen. Ja. Net als jij, ja. Ja. Waar ga je in Nederland gewoon meer van de oceaan afgraven? Zoals, wat ga je doen? [00:17:07] Matt Welle: Dat is waarom ik denk, zoals, ik denk niet dat 5 jaar het ding is, maar onze cycli zijn 4 of 5 jaar, toch? Dus hoe verkoop je een 10- tot 15-jarenplan als de cycli zo kort zijn en de aandachtsspanne steeds korter wordt? En het is een van de echt moeilijke, maar zeer interessante uitdagingen om op te lossen. [00:17:24] Richard Valtr: Ik denk inderdaad dat dat het probleem is van een soort politiek en democratie vandaag de dag. En dan denk ik dat Kennedy het misschien bij het verkeerde eind had, je weet wel, wat je land in principe voor je kan doen. Nou, eigenlijk heb je het goed. Zoals, je weet wel, maar wat je kunt doen voor je land. En ik heb het gevoel dat politici in feite zichzelf verkopen en zeggen: dit is wat we gaan doen. Maar het is net als, nee, nee, nee. Wat gaan we doen om dit land vooruit te helpen? Hoe zijn we hier allemaal mee verbonden? Waar willen we onszelf eigenlijk zien? En, weet je, wat zijn de offers die we gaan brengen? Dus prima. Sommigen van ons zullen hogere belastingen moeten betalen, sommigen van ons zullen zich er echt mee gaan bemoeien. Sommigen van ons zullen zich misschien moeten aansluiten bij het leger, omdat het een steeds onstabielere wereld is. [00:18:13] Matt Welle: Maar is dat dan niet hoe je over Mews denkt? Dus hoe bouw je, omdat we willen dat onze medewerkers dezelfde verantwoordelijkheden hebben, dat in in de cultuur van Mews, waar mensen verantwoordelijkheid nemen en niet alleen, oh, we zitten in een bedrijf, dus ik ga gewoon extra geld uitgeven aan deze vlucht. Ik neem het duurdere hotel, enzovoort. Hoe bouw je zo'n cultuur in? [00:18:32] Richard Valtr: Ik vind het geweldig dat je het zo vraagt, alsof we hier niet over praten. Maar ik denk dat we dat proberen te doen met bijvoorbeeld de grondwet. Ik denk dat we dat proberen te doen door open te zijn. Ik denk dat er een interessant aspect aan zit, namelijk dat naarmate we dichter bij een openbaar bedrijf komen en dat soort dingen, je ook op een andere manier over openheid moet nadenken. En ik denk dat we openheid altijd op een hele mooie manier hebben gebruikt om alles een soort tweezijdig gevoel te geven. Weet je, die transparantie aan de ene kant is geweldig omdat mensen dan het gevoel hebben dat ze iets meer begrijpen van wat er in de Ivoren Toren gebeurt. Maar je kunt het ook gebruiken als een soort van wapenstok, eigenlijk, aan de andere kant, om te zeggen, kijk, als je de informatie hebt, is het nu jouw verantwoordelijkheid dat je er niet echt iets mee gedaan hebt. En ik denk dat een van mijn favoriete gesprekken is, weet je, als iemand ons uitdaagt, en dat doen ze vaak, denk ik, weet je, in onze bosjes, en het is net als, oké, nou, wat is je voorstel? Weet je dat? Zoals, wat zou je willen veranderen aan de strategie? Zoals, als je het er niet mee eens bent, zoals, je hebt alle oren. We zijn heel erg blij met alle verschillende meningen, maar je moet wel een mening hebben. Ja? En het is een beetje een onoprechte vraag, want we hebben de ruimte om over deze dingen na te denken. Maar ik vind wel dat iedereen een antwoord op dingen moet kunnen geven. En het zijn eigenlijk de mensen die het dichtst bij de problemen staan die meestal de beste antwoorden hebben. En ik denk wel dat dat iets is wat we allebei zoveel mogelijk proberen binnen Mews . [00:20:28] Matt Welle: Er is hier een vraag. En ik denk dat ik zelf geen antwoord had, maar ik ben benieuwd of jij er een hebt. Welke beslissing namen we die er op dat moment slim uitzag, maar die het bedrijf achteraf gezien bijna ruïneerde? [00:20:38] Richard Valtr: Ga je naar de VS? [00:20:41] Matt Welle: Ja. Werkelijk? [00:20:43] Richard Valtr: Het was, denk ik, toen het net 2019 was, toch? En, zoals… [00:20:50] Matt Welle: Gelukkig zei je, ik pak mijn koffers. Ik ga naar de VS. [00:20:56] Richard Valtr: Nee. Maar op dat moment, denk ik, omdat alles zo goed ging voor ons in Europa. Het was net alsof we overal in Europa een peiling plaatsten, en opeens, weet je wel, meldden steeds meer hotels zich aan. En ik denk, zoals, ik moet echt zeggen, zoals, de pandemie was, weet je, voor alle verschillende redenen, verschrikkelijk, in principe. Zoals, je weet wel, voor de sector, ook voor Mews , denk ik. Maar we moesten zoveel verschillende manieren van denken opnieuw instellen en ik denk dat het heel erg goed voor ons was. [00:21:30] Matt Welle: Wil je context geven aan wat er gebeurde in die situatie van 2019? [00:21:34] Richard Valtr: Dus, ja, dus we kwamen bij de, dus we haalden onze Serie B ronde op, die was, weet je, behoorlijk zoals, voor ons, denk ik, op dat moment, ik denk dat het was, zoals, het is, zoals, $ 32.000.000 of iets dergelijks toen we ophaalden, zoals, krankzinnige hoeveelheden geld, in principe op dat moment. En dus pakte ik mijn driejarige en acht maanden oude kinderen en mijn vrouw in en verhuisden we naar New York. En ik denk niet dat we in die tijd zelfs maar het concept van een verplaatsingsregeling hadden. En toen we hier aankwamen, hadden we net 40 mensen aangenomen en ze in een kantoor in New York gezet, en toen hadden we zoiets van, oké, geweldig. Zoals, laten we gewoon, je weet wel, Amerika veroveren. Ja? En op een triomfantelijke manier. Weet je, ik denk op die Europese manier van, nou, weet je, er was waarschijnlijk niets voordat we hier aankwamen, toch? Dus we gaan gewoon iedereen laten zien hoe het moet. En ja, het was alsof het een vergelijkbare plek leek, maar het heeft zijn eigen regels. We hebben echt onderschat hoe moeilijk het zou zijn. Ik denk dat we niet helemaal begrepen hoe anders de markt is, omdat hij zoveel meer merkgebonden is dan onafhankelijk. Ik denk dat het in Europa ongeveer 80% onafhankelijke hotels zijn en 20% merken. In de VS is het compleet het tegenovergestelde. Dus, ja, dus dat was denk ik echt, als we datzelfde traject hadden gevolgd en we dat in principe niet hadden hoeven doen, dan denk ik dat de pandemie die eraan kwam, ons een beetje adempauze gaf en ons in staat stelde om te zeggen, eigenlijk gaan we niet zo hard de VS in, waardoor we Europa kunnen consolideren. En in plaats daarvan gaan we de tijd nu echt gebruiken om uit te zoeken hoe we echt een strategie kunnen hebben in de VS en hoe we er een echte Amerikaanse strategie van kunnen maken in plaats van een Europese strategie op een ander continent. Dus ja. [00:23:47] Matt Welle: Ik denk dat we de afgelopen twee jaar echt succes hebben gehad in de VS en dat we in de VS sneller groeien dan in welke andere markt dan ook. Maar hadden we dat kunnen bereiken als jij daar niet was komen wonen? Hadden we niet gewoon lokaal een team kunnen inhuren en hen gewoon kunnen zoeken om… [00:24:01] Richard Valtr: Ik denk niet dat ik zo bijzonder ben. Maar ik denk wel dat het voor veel telt. Ik denk wel dat het belangrijk is om dat te hebben. Ik denk dat het net zo moeilijk is om buiten Tsjechië te groeien. Weet je dat? Dan is het moeilijk om in de rest van Europa zo'n sterke positie te hebben als we nu hebben in de Benelux. Zoals, ik denk dat al deze dingen moeilijk zijn, en ik denk dat, weet je, aan de ene kant denk ik dat het goed is dat we de naïviteit hebben dat we denken dat het niet zo moeilijk zal zijn. [00:24:39] Matt Welle: Hoe moeilijk kan het zijn? [00:24:40] Richard Valtr: Precies. Er is een grote premie voor mensen om gewoon dingen te proberen. En ik denk dat we op de een of andere manier de wijsheid in pacht hebben. Alsof het vooral jouw wijsheid is. Het is niet mijn wijsheid dat we - [00:24:53] Matt Welle: Mensen hoger laten schommelen. [00:24:54] Richard Valtr: Terugtrekken als het nodig is en dat soort dingen. Heb je daar een antwoord op? Zoals, of is er iets anders dat je… [00:25:02] Matt Welle: Ik herinner me dat in de begindagen investeerders bleven zeggen, bouw geen PMS, je gaat alleen maar concurreren met de marktleider die enorm groot is, en iedereen bleef maar zeggen, bouw gewoon de online check-in. En wij hebben zoiets van, maar we kunnen geen online check-in doen bij een slechte architectuur. Maar op een gegeven moment zeiden we: ja, we moeten de investeringen verhogen. Iedereen lijkt enthousiast over het online inchecken. En dat zeiden we, we stopten alle ontwikkelingen en zeiden: laten we gewoon de navigator bouwen. De navigator was het product dat we toen Online inchecken noemden, en iedereen in het bedrijf bouwde eraan. En twee, we zouden rondgaan en zeggen dat we intentieverklaringen willen. Dus zijn we naar al deze gasten gegaan en hebben we gezegd, kunnen jullie een intentieverklaring tekenen voor alleen het online inchecken? Het is nogal lullig omdat je al je data handmatig moet uploaden. [00:25:46] Richard Valtr: Ja. Ja. [00:25:47] Matt Welle: En wanneer een gast het invult, moet je het uploaden naar je PMS systeem, maar het wordt geweldig. En dat hebben we gedaan. En eigenlijk zijn deze gasten nooit live gegaan omdat het een vreselijke ervaring was. En we luisterden naar investeerders omdat we zo wanhopig waren om geld in te zamelen, en we hadden gewoon nooit moeten luisteren naar het advies van investeerders omdat ze de ruimte waarin we ons bevonden niet begrepen. [00:26:08] Richard Valtr: Ik heb ook het gevoel dat we met dat hele product waarschijnlijk een beetje te vroeg waren, want je kijkt nu naar het succes van iemand als een kanarie. Het is hetzelfde als wat we toen deden. [00:26:20] Matt Welle: Maar de API's voor de legacy systemen waren er toen nog niet. [00:26:23] Richard Valtr: Dat is het punt. Oracle had nog steeds niet echt een concept van een API. Het was nog steeds, zoals, de OHIP die nu is, zoals, vrij goed, in principe. Maar toen was het…. Dus ik heb het gevoel dat al deze dingen, ik denk dat dat het verschrikkelijke is aan bedrijfsgebouwen, dat er eigenlijk niet zoveel slechte ideeën zijn. Ja. Goede ideeën worden gewoon slecht uitgevoerd. Ja. [00:26:51] Matt Welle: Ja. Ja. Het is de prioritering ervan. Uiteindelijk, als ik nu zie wat we met ons platform doen, is het zo veelomvattend en de diepte van de functies is zo diep. Maar in de beginjaren hadden we dat niet. We hebben dus in feite een kleinere subset van gasten overtuigd om de oplossing te nemen zoals die is. En nu nemen we bijna elk vakje mee als je een Offerteaanvraag krijgt. We kunnen alle vakjes van alle functies enzovoort aanvinken, wat verbijsterend is. Maar het is 12 jaar onophoudelijk bouwen en echt doen, dus de dingen waarover ik praat op LinkedIn zijn de echt opwindende functies die iedereen in de wereld kan begrijpen vanwege de pijn aan de frontdesk. Maar we hebben net onze accounting infrastructuur herbouwd en daar praten we zelden over omdat het niet erg opwindend is voor een gesprek op LinkedIn. Maar als we op deze manier met managers praten, dit weekend was ik bij een hotelmanager en zij zei: "Mijn accountant is, ik weet niet wat jullie hebben gedaan, maar mijn accountant is zo blij met de rapportages die jullie hebben gemaakt". En het maakt me zo blij omdat we twee jaar lang aan die hele architectuur hebben gebouwd. Maar het zijn helaas geen geweldige verhalen voor LinkedIn. Misschien ben ik geen goede verhalenverteller en moet ik gewoon leren hoe ik dat moet doen. [00:27:57] Richard Valtr: Ik denk dat het komt omdat je te populair bent geworden. Weet je dat? Ik vond je leuker toen je nog niche was. Wat is jouw favoriete klantverhaal Mews ? [00:28:05] Matt Welle: Er zijn er meerdere. Die in Parijs, Maison Mèrè, is een van mijn favorieten. Ik had hem op het podium, en hij had het over hoe, en het was een klein hotel, en hij is nu aan het opschalen, maar hoe hij gasten segmenteerde in, zeg maar, 12 verschillende segmenten. En weet je, hij gebruikte die data om heel persoonlijke ervaringen aan te maken en liet de systemen dat vergemakkelijken. En ik had zoiets van, dit moet ik zien. En toen ging ik naar Parijs en boekte ik dat hotel vanwege het verhaal dat ze bij mij op het podium vertelde in een panel. En het was zo lekker. Ik kwam binnen en de receptioniste zei, oh mijn God. Hé. Welkom in het hotel. Hoe is het met Beyonce? Dat was het eerste wat ze zei. Ik had zoiets van, hoe weet jij dat van Beyonce? En Beyonce is mijn hond, het is niet de superster. Dat ben ik niet, ik ken haar nog niet. [00:28:51] Richard Valtr: We zijn vrienden. [00:28:52] Matt Welle: Ja. Maar toen ging ik de kamer in en daar lagen hondenspeeltjes. Ze hebben zulke leuke dingen geschreven. En het zijn die dingen waarbij een hotelier echt naar me kijkt als persoon en er vervolgens actie op onderneemt. En dat proberen we te vergemakkelijken via Mews, bijvoorbeeld via onze AI. We consumeren alles wat we weten en geven ze deze tooltips. Laatst hadden we dat geweldige LinkedIn bericht van onze manager van het hotel waarin stond dat mijn overkoepelende ouders in het hotel waren aangekomen. En toen ze incheckten, serveerde het personeel van de frontdesk ze mojito's. En hij heeft zoiets van, dat is niet ons welkomstdrankje. Hij ging naar het team en zei: "Waarom serveer je de mojito's? Omdat we een ander welkomstdrankje hebben. En ze zeiden, nee. De laatste keer dat ze bij ons verbleven, zei de AI-tooltip dat ze mojito's in de BAR consumeerden en daarom namen we het initiatief. En hij heeft zoiets van, dat is ongelooflijk. En het is precies waar AI om de hoek komt kijken om te zien wat mensen hebben uitgegeven in het hotel, zodat je me niet, als ik incheck, wat melkchocolade geeft, omdat ik lactose-intolerant ben. Je krijgt gewoon iets van mij persoonlijk. En de impact die we nu lijken te hebben is echt, zonder dat we er echt hard voor hoeven te werken. Het gebeurt gewoon organisch en daar ben ik echt enthousiast over. [00:30:00] Richard Valtr: Ja. Mijn hersenen gaan constant naar toen we vorige week op de Agentic off-site waren en we het hadden over hoe we ervoor kunnen zorgen dat we de tijden van de dagen kunnen segmenteren. [00:30:15] Matt Welle: Dat is de semantische laag. De semantische laag zal alles oplossen. [00:30:19] Richard Valtr: Maar het is zo interessant om uit te zoeken hoe we mensen kunnen segmenteren in de verschillende modi waarin ze zich bevinden. Weet je dat? Dus begrijpen, zoals, ben ik een business map? Ben ik eigenlijk één grote reis weg map, of ben ik gewoon een soort sightseeing map? Weet je dat? En ik denk dat het hebben van al die verschillende personas, niet alleen als… [00:30:45] Matt Welle: Omdat ik een heel ander persoon ben als ik op zakenreis ben dan wanneer ik op vakantie ga. En ik, in mijn vrije tijd, ja, ik wil graag een gesprek aan de receptie. Maar als ik op zakenreis ben, breng me dan zo snel mogelijk naar mijn kamer en geef me de Wi-Fi code, en is de sportschool open? [00:30:57] Richard Valtr: Ja. Ja. Precies. En ik denk dat hospitality zo ongelooflijk interessant is. Ik denk dat het gewoon, vanuit een technologisch perspectief, zoveel vragen oproept dat andere bedrijven, denk ik, meer geobsedeerd zijn door schaal. Ik denk dat het leuke aan hospitality is dat het eigenlijk de kleinste sector is, weet je, het gaat echt tot de atomaire laag van elke persoon. [00:31:27] Matt Welle: Dit weekend bracht ik een weekend door met een hotelier. Ze is ook mijn vriendin en ze gebruikt Mews. Maar ik zei, mag ik de checklist van jullie frontdesk zien? En zij zegt, ja, natuurlijk. Ik heb ze hier. En ze stuurde me de checklist van de frontdesk. En op de frontdesk staat letterlijk: "Was de hondenurine van de hal en ga dan naar Mews om de VIP-aankomsten te checken." En het zijn de variaties van dingen die mensen in hotels moeten doen, en die verschillen duidelijk per hotel. Je kunt die checklist niet kopiëren-plakken en alles oplossen. Maar het zijn de echt spannende dingen waarbij AI eigenlijk een groot deel van die dingen kan doen die echt complex zijn als je op de een of andere manier in deze lokale context kunt bouwen. En daarom vonden we die off-site met ons Agentic-team zo leuk, omdat we zoiets hadden van, nee, nee, laten we jullie nog meer gekke dingen vertellen die we in hotels doen. En het is echt interessant als je onwetend in deze sector komt en denkt: hoe moeilijk kan het zijn om een hotel te runnen? Maar je hebt te maken met mensen die mensen dienen en wij zijn echt moeilijk. En dat kun je niet allemaal automatiseren, maar we kunnen er waarschijnlijk wel 90% van automatiseren, zodat we er voor de laatste 10% veel plezier aan beleven. [00:32:34] Richard Valtr: En ik moet zeggen, niet om erover door te drammen, maar ik ben er gewoon zo vol van. Een van mijn favoriete dingen was toen ik een beetje meeliep met een van de teams voor de demo's, en dan probeerden we eigenlijk een soort vertaaltool aan te maken. En we probeerden het in principe in verschillende talen te vertalen, maar we probeerden er ook voor te zorgen dat de informatie echt toegankelijk aanvoelde en dat soort dingen. En het is eigenlijk zo interessant om de juiste persona van de prompt uit te zoeken. En dus, weet je, het was, we namen het door en zeiden, zoals, en dit, weet je, "vertaal op een manier die idiomatisch klinkt", en weet je, je gebruikte al dit soort zinnen. En uiteindelijk was de ingenieur gewoon, weet je, de manier waarop we sommige vertalingen perfect kregen, in wezen, weet je, was door de LLM te laten zijn, weet je. Het eigenlijke verzoek was, vertaal op een manier die idiomatisch verantwoord is. Dus je zorgt ervoor dat de dingen in principe logisch zijn voor dat hotel en die specifieke plaats, maar je doet ook alsof je een moedertaalspreker bent. En de kwaliteit van de vertalingen schoot omhoog. Weet je dat? En het was gewoon te gek om te zien hoe die kleine aanpassingen eigenlijk, weet je, want ik denk dat dat precies is. Als je een slechte vertaling krijgt en je doet iets als een Uber bestellen, dan maakt niemand zich daar druk om. [00:34:23] Matt Welle: Ja. [00:34:24] Richard Valtr: Maar om de een of andere reden geven mensen echt om de vertaling van een specifiek ding op een website, in principe, of op een plaats, zoals, je weet wel, praten over een kamer. Het zijn eigenlijk de hotels die het meest om dit soort dingen geven; ze hebben zoiets van, nee, nee, nee. Dit klopt niet. Weet je dat? En ik denk dat het komt omdat we een rebranding doormaken, toch? En een van de dingen waar ik van hou is het centrale inzicht dat hospitality draait om de details. En het is zo leuk om er soms vanuit dat perspectief over na te denken, weet je, en na te denken over het feit dat dit de enige sector is waar de details de hele ervaring uitmaken. En dus moet ons systeem zo ongelooflijk precies zijn met de details. [00:35:17] Matt Welle: Toen we het embleem openden, ik weet niet of je het je herinnert, hadden we een lange sessie over hoe we de kamers gaan noemen en we zijn vrij geweest in hoe we ze gaan noemen. Dus we, je weet wel, de kamer met twee bedden was de Twinkie, en dan had je de Sweet Pretender. En ze werken echt heel goed in het Engels, maar als AI die dingen gaat vertalen, landen ze niet en dan moet je uitzoeken hoe we die vertaling doen, maar hoe we de manier waarop het grappig is in het Engels ook in andere talen laten landen? En dat is echt heel moeilijk. [00:35:47] Richard Valtr: Ja. Maar het zijn precies die dingen. En, nogmaals, ik zou je eigenlijk niet kunnen vertellen wat de exacte vertaling daarvan is in het Duits. Maar eigenlijk zou een LLM daar waarschijnlijk dichter bij in de buurt komen dan dat ik naar een woordenboek zou gaan of een van deze dingen. Dus het is, zoals het is ja, precies. Zoals, wat is een Twinkie? Weet je, omdat er zoveel dingen zijn. [00:36:15] Matt Welle: Ik weet niet of mensen die verwijzing ook echt snappen. Het was een snoepje. [00:36:18] Richard Valtr: Het is een snoepje. Ja. Ik denk dat sommige mensen dat doen, weet je? [00:36:21] Matt Welle: De Amerikanen wel. Ja. Vooruitkijken, je favoriete ding, waar word je enthousiast van voor 2026? [00:36:29] Richard Valtr: Op dit moment zijn het alle dingen die we doen met ons agententeam. Ik denk gewoon dat er zoveel leuke dingen zijn die we al doen. Het gaat gewoon zo snel, maar ik denk dat dat ook te maken heeft met de hoeveelheid werk die het hele R&D-team en eigenlijk zelfs al onze GTM-teams hebben verzet om te kijken hoe we een beter platform voor onze hotels kunnen worden. En de hoeveelheid werk die we hebben verzet om zoveel verschillende functies en zoveel verschillende dingen samen te voegen. Ik denk dat we dat altijd heel goed hebben gedaan, weet je, met de marktplaats. Maar ik denk dat we dit jaar een stap verder zijn gegaan en hebben gezegd dat we veel meer directe verantwoordelijkheid nemen om ervoor te zorgen dat we een aantal van die resultaten stimuleren. [00:37:30] Matt Welle: Ja. [00:37:31] Richard Valtr: En ik vind het geweldig om te zien hoe we bijvoorbeeld met onze RMS, de manier waarop we Atomize in gebruik hebben genomen en nu met het zien van alle verschillende schermen binnen Mews, alle manieren waarop we het gaan samenvoegen tot een echt PRMS, in feite, en die beslissingen over inkomsten tot een kernonderdeel van het systeem maken. En ik denk hetzelfde, je kunt denken aan housekeeping en planning en personeelsbeheer, en het is gewoon zo spannend om al deze dingen samen te zien komen, en het voelt als een compleet nieuw soort paradigma van hospitality technologie. Dus daar word ik echt heel enthousiast van. En dan, weet je, met een heel, heel jong team dat op zo'n andere manier codeert dat het in feite, weet je, zo grappig is om met de ingenieurs te werken omdat het plotseling, zelfs de code veel toegankelijker is omdat je met de code praat, met het systeem praat. Dus eigenlijk zijn al die dingen gewoon ongelooflijk, ongelooflijk opwindend voor mij. Hoe zit het met jou? [00:38:48] Matt Welle: Ik denk dat ik het eens ben met het ecosysteem. Dus je kijkt naar wat mensen hebben geprobeerd te doen, zoals private equity bedrijven die allerlei oplossingen opkopen en dan zeggen, oké. Je bent nu een in elkaar geflanste oplossing, maar ze hebben ze nooit in elkaar uitgevonden. [00:39:03] Richard Valtr: Een Frankenstein. [00:39:05] Matt Welle: Ja. Het is eigenlijk een soort monster van Frankenstein dat ze hebben aangemaakt. [00:39:08] Richard Valtr: Ja. Ja. Hier is de kop van een kip op een varken. [00:39:12] Matt Welle: Maar het heeft nooit gewerkt, toch? We hebben zo vaak private equity bedrijven gezien die probeerden binnen te komen, een ecosysteem in elkaar te flansen en het dan naar de markt te brengen, maar het heeft nooit geïnnoveerd. Het werkte vanuit een commercieel model zodat ze al deze producten aan deze gasten konden verkopen, maar het heeft nooit geïnnoveerd. En we weten wat we aan de achterkant hebben gedaan, namelijk ze samenvoegen tot een enkel platform waar je al deze functionaliteiten van al deze geweldige systemen hebt, en we nemen het beste ervan en smelten ze samen tot dit kernding. En al die stukjes zullen volgend jaar op hun plaats beginnen te vallen. Ik denk dat dat het ding is waar ik echt enthousiast over ben. Vandaag de dag houden hoteliers al van de innovatie die we brengen, maar wat gebeurt er als ons point-of-sale en ons PMS en wat we hebben gedaan met deursloten samenkomen met een RMS? En we beginnen alle punten met elkaar te verbinden van, oké, deze gast geeft geld uit in onze restaurants en dat draagt bij aan het totale gastprofiel in het PMS, zodat het revenue management system die dingen en wachtrijen kan oppikken en kan optimaliseren voor TRevPAR in plaats van RevPAR. En ik denk dat het dat ding is waar we naartoe hebben gebouwd dat langzaam tot bloei komt, en ik zie het einde van de tunnel al in zicht. En het is moeilijk, want we zijn hier al zoveel jaren mee bezig en we hebben het er steeds over gehad. Maar nu is het werkelijkheid, of er zijn stukken van die werkelijkheid al werkelijkheid zijn geworden. [00:40:30] Richard Valtr: Nou, maar het is ook grappig, want er zijn zoveel gesprekken die ik me herinner uit 2015 over deze dingen dat dit het probleem is om soms snel te zijn in sommige van deze dingen. Ik denk dat we de open API in feite hebben gelanceerd als iets dat we eigenlijk moesten doen, en het was gewoon iets waarvan we dachten: oh, dit is logisch. En toen hadden we het erover en zeiden we, oh, weet je, het zou geweldig zijn omdat al deze bedrijven nu dat gedeelde niveau van openheid zullen hebben dat ze samen aan al deze geweldige functies zullen willen werken en al deze dingen zullen willen aanmaken. En het is ook zo grappig omdat het hele OpenAPI gebeuren een eigen leven is gaan leiden. Nu gaan mensen van, nou, is jouw OpenAPI wel de meest open die er is? Het voldoet eigenlijk niet aan de normen van hyper-hyper openheid, of is het zoiets als, je weet wel, en het is nooit de bedoeling dat het over het ding zelf gaat. Het is net alsof je het moet doen omdat je er een soort doel mee bereikt. En ik denk dat dat een van de dingen is waar ik altijd op terugkom, namelijk dat het mooie van de eerste zijn op sommige van deze gebieden is dat je je nog steeds herinnert waarom je het deed. En ik denk dat, nu we deze dingen echt kunnen doen, het is alsof de reden waarom we de API openstelden was dat we wilden dat gasten deze ervaringen zouden hebben met gecombineerde systemen die samenwerken. En helaas is het voor meerdere bedrijven moeilijk om dat te coördineren, dus moet het PMS in feite die centrale coördinatiefunctie op zich nemen. Ik denk dat dat het grootste leerpunt is dat we hieromheen hebben gehad. [00:42:31] Matt Welle: Leuk. Bedankt voor je komst vandaag. [00:42:33] Richard Valtr: Dank je wel. [00:42:35] Matt Welle: En ook dank aan iedereen die het hele jaar heeft geluisterd. Het is ongelofelijk om te zien hoe het aantal luisteraars elke week dat we een aflevering uitbrengen groeit, maar ook de geweldige hoteliers en technologiepartners die zich hebben aangesloten en hun inzichten hebben gedeeld. Want ik denk dat hospitality voor een deel zo geweldig is omdat we delen. We verbergen deze dingen niet voor elkaar. Maar als we inzichten delen, leren anderen ervan en dan wordt onze hospitality sector beter. Dus ik blijf hiermee doorgaan, want ik vind dit echt zo leuk. En het is bijna toegeeflijk omdat het niet mijn werk is om hier een podcast te doen, maar ik vind het echt geweldig. [00:43:09] Richard Valtr: En je bent er zo goed in. Ik wil je ook bedanken omdat het zo goed is om een productmarketingfunctie te hebben die gewoon uit pure passie komt. [00:43:21] Matt Welle: Leuk. Dank je wel. [00:43:24] Richard Valtr: Ja. Dank je wel. [00:43:25] Matt Welle: Gelukkig kerstfeest, iedereen, of fijne feestdagen als je andere religieuze feestdagen hebt. Maar ik ben erg dankbaar en we zijn erg enthousiast voor volgend jaar. Dus blijf gewoon afstemmen. We blijven delen, oversharen zoals we altijd doen, maar weet je, we zien je in het nieuwe jaar.
