Wat kun je verwachten?
Hoofdstukken
Transcript
[00:00:00] Suzanne Oxenaar: Airbnb bestond nog niet en de stad vroeg om spreiding van toerisme. En dit project was daar precies een fantastisch voorbeeld van, omdat we de buurt zien als de lobby van de kamer.
[00:00:24] Matt Welle: Hallo, allemaal. Welkom terug bij een nieuwe Matt Talks Hospitality. Deze week wil ik het hebben over een hotel dat een heel ander soort hotel is, en ik neem je mee door de grachten van Amsterdam. Ik woon in Amsterdam en als ik mijn huis verlaat, loop ik heel vaak langs deze brugwachtershuisjes. Er zijn van die kleine huisjes die op bruggen zijn gebouwd die vroeger de bruggen openden, en die nu zijn omgetoverd tot hotel, wat een heel spannend concept is, en ze staan verspreid over de hele stad. En ik hou van het gebruik van onconventionele ruimte om er een hotelruimte van te maken, zodat mensen Amsterdam kunnen ervaren zoals het bedoeld is. Ik wil dit lezen omdat ik zeker wil weten dat ik dit goed begrijp. Daarom ben ik vandaag samen met Suzanne Oxenaar, curator en artistiek directeur van SWEETS Hotel. Ze is medeoprichter van verschillende concepthotels hier in Amsterdam, waaronder het Lloyd Hotel en de Culturele Ambassade, het Love Hotel in Tokio en Hotel The Exchange, naast Hotel Suites. Hartelijk dank voor je komst vandaag. Kun je me erdoorheen praten? Je bent een onconventionele hotelier, neem ik aan. Wat is je inspiratie om van onroerend goed hotels te maken?
[00:01:28] Suzanne Oxenaar: Nou, het begon op een gegeven moment toen Otto Nan, mijn zakenpartner, me opbelde en zei, hij is kunsthistoricus, wilde je niet ooit een hotel beginnen? En ik zei: "Nou, ja."
[00:01:41] Matt Welle: Hoe moeilijk kan het zijn?
[00:01:42] Suzanne Oxenaar: Ja. Dus toen zei hij: "Nou, ik hoorde dat de stad op zoek is naar een nieuw concept voor het Lloyd Hotel, dat altijd het Lloyd Hotel werd genoemd, maar het was gebouwd als een hotel voor immigranten uit Oost-Europa die naar Zuid-Amerika gingen. Het was een gevangenis, het was een asielzoekersplek voor Joodse mensen die naar Nederland kwamen, het was een jongensgevangenis, het waren kunstateliers, en toen dachten we, oké, wat we missen in Nederland is een plek waar we culturele gasten ontvangen, eigenlijk, waar we hun culturele bagage gebruiken. Ze komen dus met veel informatie. Dus hoe kunnen we deze informatie delen? En we dachten dat we dat kunnen doen als we een culturele ambassade maken en begrijpen wie onze gasten zijn. We geven ze de mogelijkheid om zichzelf te presenteren, maar we zijn ook verbonden met leden zoals musea, het theater en culturele instellingen, zodat we ze heel snel met elkaar in contact kunnen brengen.
[00:02:45] Matt Welle: Ja.
[00:02:46] Suzanne Oxenaar: Ons hotel is dus gebouwd met MVRDV Architecten. En het eerste hotel van 1-5 sterren, hoorde ik je-.
[00:02:53] Matt Welle: Wat betekent dat? Ik ben zo in de war van wat, en ik heb daar tien jaar geleden verbleven, maar kunt u misschien uitleggen wat dat betekent, een 1-5 sterren hotel?
[00:03:00] Suzanne Oxenaar: Nou, het betekende dat we aan de ene kant oude ruimtes gebruikten die er waren, kleine en grote. Het betekende dat sommige kamers, 1-sterren kamers, een gedeelde badkamer in een hal hadden. Maar het belangrijkste was dat het niet uitmaakte wat je financiële situatie is, of je nu als groep komt, we hadden een ontwerp waar je uit viel, we hadden een kamer met een bed voor 8 personen, of dat je, laten we zeggen, de slechtst betaalde persoon in een film bent, je kon allemaal op dezelfde plek verblijven. In die zin was het, laten we zeggen…
[00:03:32] Matt Welle: Laten we zeggen dat de niveaus van mensen in de samenleving als het ware samenvloeien in één ruimte.
[00:03:35] Suzanne Oxenaar: Precies. En op één verdieping.
[00:03:37] Matt Welle: En merk je dat mensen die één ster hebben geboekt en mensen die vijf sterren hebben geboekt zich met elkaar mengen en elkaar echt kruisen?
[00:03:44] Suzanne Oxenaar: Het is echt geen probleem. We hadden op bepaalde momenten voetbalsupporters, en laten we zeggen IDFA, die het hotel als festivalhotel hadden.
[00:03:55] Matt Welle: Zo goed.
[00:03:56] Suzanne Oxenaar: Iedereen komt bij elkaar. Ja.
[00:03:58] Matt Welle: Waarom heeft de wereld dat model dan niet overgenomen? Als het werkte voor die specifieke plek, wat was er dan zo speciaal en uniek aan?
[00:04:04] Suzanne Oxenaar: Nou, ik denk dat de wereld het in zekere zin heeft overgenomen, want je ziet het steeds meer in hotels, bibliotheken, culturele plaatsen en openbare ruimtes. Een bepaalde hoeveelheid hotels is zich veel meer bewust van, ja, waar ze zijn en wat de mogelijkheden zijn met vaak enorme ruimtes.
[00:04:25] Matt Welle: Ja. Je bent hier dus duidelijk niet om niet over het Lloyd Hotel te praten. Je hebt het over het hotel dat er nu staat, het SWEETS Hotel, maar het is geen hotel. Kun je mensen uitleggen hoe het werkt?
[00:04:36] Suzanne Oxenaar: Ja. Het werkt. Nou, misschien moet ik een beetje bij het begin beginnen, want het heeft te maken met het Lloyd Hotel. Space & Matter architects en Igor Sancisi van Grayfield kwamen naar ons toe en zeiden: we willen wakker worden waar we willen zijn. Hun idee was dus dat ze een hotelkamer wilden, laten we zeggen, recht tegenover kunstenaars of recht tegenover een museum. Daar hadden we het over en ze dachten dat wij, als hoteliers, daar wel interesse in zouden hebben. Maar dat is bijna onmogelijk om iets nieuws te bouwen in Amsterdam.
[00:05:12] Matt Welle: Ja.
[00:05:13] Suzanne Oxenaar: Maar Igor had gehoord dat de stad iemand zocht die alle huizen van de brugwachters wilde huren omdat ze die niet meer gingen gebruiken, omdat ze het beheer van de bruggen gingen centraliseren.
[00:05:27] Matt Welle: Want even voor mensen die niet uit Amsterdam komen, mogen we uitleggen wat een bridgehuis eigenlijk is?
[00:05:32] Suzanne Oxenaar: Okay. Je hebt dus een brug en op de brug staat een huisje. En vaak zie je het kleine huisje, maar er zit een groot ding onder als een ijsberg, en dat is de bouw van de brug. In het brugwachtershuisje zat een brugwachter en als de schepen kwamen, deed hij niet alleen de brug open of dicht, maar zorgde hij er ook voor dat mensen niet in een gracht terechtkwamen.
[00:05:56] Matt Welle: Juist.
[00:05:57] Suzanne Oxenaar: En ja, omdat ze dit centraliseerden en camera's en luidsprekers plaatsten en alle brugstemmen bij elkaar zetten, zijn de huizen niet meer nodig.
[00:06:08] Matt Welle: En was het moeilijk om van een bruggebouw, dat niet speciaal gebouwd was voor een hotelkamer, iets te maken waar mensen in kunnen slapen?
[00:06:17] Suzanne Oxenaar: In zekere zin was het heel moeilijk omdat de ruimtes vaak vrij klein zijn. Ze hadden allemaal een toilet, maar geen van allen een douche, of geen van allen de sfeer van een hotelkamer. En dat niet alleen, ze hebben ook allemaal verschillende architecten. Dat betekent verschillende materialen, verschillende locaties, verschillende maten, verschillende bouwperioden. Het was dus een hele uitdaging om ze te veranderen, en om nog veel meer redenen, zoals het feit dat ze allemaal in verschillende delen van Amsterdam liggen, waardoor je verschillende regels hebt. Dat ze geen adressen hebben komt omdat ze op een brug staan.
[00:06:55] Matt Welle: Ja.
[00:06:56] Suzanne Oxenaar: Maar als je op Google wilt staan of als je een taxi wilt bestellen, moet je wel een adres hebben. Je hebt veel lawaai omdat de brug nog steeds open en dicht gaat en er vaak trams over de brug rijden.
[00:07:11] Matt Welle: Het hoort er anders allemaal bij.
[00:07:12] Suzanne Oxenaar: Het hoort allemaal bij de charme. Het is ook de charme voor ons omdat het om te beginnen een grote les in architectuur is, zoals….
[00:07:21] Matt Welle: Want op het moment dat ze naar jou toekwamen en zeiden: "We hebben deze 28 bruggenhutten". Kun je er iets mee doen? Was je onmiddellijke gedachte "absoluut niet" of was je onmiddellijke gedachte "laten we het uitzoeken"?
[00:07:32] Suzanne Oxenaar: We wilden het allemaal uitzoeken. En toen zijn we daarmee begonnen. Het duurde bijna zeven jaar voordat we hieraan begonnen. En dus maakten we een plan. We brachten het naar de stad. We mochten het ontwikkelen. Kostte nogal wat moeite. Een van de dingen die we deden was een snoepdoos maken, hier komt ook een beetje de naam vandaan. En alle huisjes die we hebben gemaakt zijn geen chocolaatjes, maar meer lolly's. En we zetten ze op een paar tafels in het gemeentehuis. De architecten organiseerden een internationale groep architectuurstudenten om al hun fantasieën op deze huizen los te laten. Dus maakten ze er een prachtige tentoonstelling over. Dat was een architect die de maquettes van alle huizen maakte. We hadden een presentatie in ARCAM, het architectuurmuseum. Dus we presenteerden deze huizen steeds vaker en uiteindelijk kregen we het recht om ze te ontwikkelen. En toen moesten we natuurlijk op zoek naar financiën.
[00:08:35] Matt Welle: Ja.
[00:08:35] Suzanne Oxenaar: We hebben dus best veel mensen die erin geïnvesteerd hebben. En dan moet je ze gaan openen. En wat je daarin vindt zijn soms lagen van goedkope kantoren of weer een andere locatie voor, laten we zeggen, een koffiezetapparaat. Ja. Dus hebben we ze samen met Space&Matter opnieuw ontworpen. En we hadden een heel mooi systeem, of we hebben een heel mooi systeem, want nu werken we aan de Berlagebrug. Dus, hoe we te werk gaan is dat we onze zogenaamde designpicknick hebben, en de architecten, maar ook iemand van housekeeping, de general manager, we komen allemaal naar de ruimte kijken en zien wat de mogelijkheden zijn in deze ruimte, wat zou een extra laag geven, wat zou het comfortabel maken, waar kunnen we een boiler plaatsen, of waar kunnen we een stofzuiger plaatsen. Dat is altijd een hele nachtmerrie. Enorm ding.
[00:09:39] Matt Welle: Ja. Omdat housekeeping niet gemakkelijk kan zijn.
[00:09:42] Suzanne Oxenaar: Housekeeping is nogal wat.
[00:09:44] Matt Welle: Omdat je een mapping bij je hebt, en misschien kunnen we mensen heel kort laten zien hoe het is ingesteld, want dit is niet allemaal op één locatie. Dit is Amsterdam, en het lijkt erop dat ze heel erg over de stad verspreid zijn.
[00:09:56] Suzanne Oxenaar: Ze zijn heel erg verspreid. Er is er zelfs een die je nauwelijks kunt zien. Het is op IJburg, dus het betekent eigenlijk dat je in Amsterdam een cirkel hebt, dat is één rivier. En langs die rivier heb je, om het eenvoudig te zeggen, een heleboel huizen, en dan heb je de Amstel. En langs de Amstel heb je veel rivieren. En dan ga je naar het noorden van Amsterdam, waar je het Noord-Hollands Kanaal hebt, waar je weer veel huizen hebt. En dan natuurlijk in de haven van IJburg.
[00:10:26] Matt Welle: Want als ik een bezoeker van Amsterdam ben, kan ik kiezen welk deel van Amsterdam ik wil ervaren, maar ik kan niet op een specifieke locatie wonen. Ik denk dat dat is wat me zo opwindt aan het leven in een stad, waar ik vaak wakker word in een hotelkamer en niet weet waar ik ben omdat het een of ander saai hotel is waar ik verblijf. Hoe breng je het lokale in het kleine huis? Denk je verschillend over elk huisje en waar het staat en de omgeving ervan?
[00:10:54] Suzanne Oxenaar: Toen we begonnen, was het een moment waarop Airbnb nog niet bestond en de stad vroeg om spreiding van toerisme. En een van de dingen waar we aan dachten was: hoe kunnen we mensen naar andere buurten krijgen? En dit project was daar precies een fantastisch voorbeeld van, omdat we de buurt zien als de lobby van de kamer. Dus in de kamer hebben we een iPad met veel informatie over precies die buurt. Wat kun je dan doen in die specifieke buurt? Het heeft een kleine bioscoop, of het heeft een heel leuk skatepark, of daar kun je het beste eten krijgen, weet je, of de markt is op dat moment. Dus in die zin proberen we mensen op bezoek te krijgen.
[00:11:40] Matt Welle: Want in een normaal hotel word ik wakker en ga ik voor het grote ontbijtbuffet. Hoe werkt het ontbijt bijvoorbeeld?
[00:11:46] Suzanne Oxenaar: Nou, we hebben het geprobeerd met ontbijt serveren in de huizen, maar dat was een complete nachtmerrie.
[00:11:51] Matt Welle: Ja, dat kan ik me voorstellen.
[00:11:54] Suzanne Oxenaar: Was het niet alleen omdat de brug open was en je te laat komt, want je moet wachten op de brug. Nee. Dat is onmogelijk om te doen. Twee van onze huizen hebben een keuken. Eigenlijk zijn het er nu drie. Nee, we willen dat de mensen buiten gaan ontbijten en op ontdekkingstocht gaan.
[00:12:08] Matt Welle: Om de plaatselijke cafés te verkennen.
[00:12:10] Suzanne Oxenaar: Ja.
[00:12:11] Matt Welle: En dan schoonmaken? Ik heb fietsen zien rondrijden en ik denk dat ze jullie merkopdruk hadden. Klopt dat?
[00:12:16] Suzanne Oxenaar: Dat is waar. Ja. We hebben fietsen, en housekeeping brengt de schone lakens en alles in het huis. Elk huis heeft een stofzuiger en nog wat andere dingen. Maar eigenlijk is er geen plek om iets te hebben. Sommige huizen zijn, zoals je je kunt voorstellen, echt heel klein. En housekeeping, dus we hebben een kantoor waar we 's ochtends verzamelen, waar de schone lakens komen, waar we een reparatieafdeling hebben, want er gebeurt altijd wel iets in deze huizen. En ze beginnen 's ochtends met schoonmaken met de fiets.
[00:12:55] Matt Welle: Verbazingwekkend. Ik vind het geweldig. Ik vind het geweldig hoe Nederlands dat is dat je met de fiets bent gekomen. En als je er even afstand van neemt en het operationeel bekijkt, want het klinkt inderdaad als iets dat moeilijk te managen is.
[00:13:06] Suzanne Oxenaar: Mmhmm.
[00:13:07] Matt Welle: Als iets zo geografisch verspreid is. Wat is volgens jou de grootste uitdaging bij het runnen van een bedrijf als dit?
[00:13:13] Suzanne Oxenaar: Nou, je hebt echt housekeepers nodig die het leuk vinden om housekeeping en fietsen te doen. Dat is nogal een, weet je, het is een soort….
[00:13:20] Matt Welle: Een vereiste.
[00:13:21] Suzanne Oxenaar: Dubbele combinatie. Je moet je project echt leuk vinden, want het is heel intensief en op bepaalde manieren heel inefficiënt, want ze zijn niet alleen overal, maar ze zijn ook allemaal verschillend.
[00:13:35] Matt Welle: Ja.
[00:13:36] Suzanne Oxenaar: Het is allemaal anders. Het is niet zo dat de lamp in deze verkeerd is, ik weet precies welke lamp het is. Nee. Of welk huis is dat? Oké. Oh, het Rietveld huis, oké, we hebben van die speciale lampenkappen nodig, weet je, die zijn niet te krijgen. En ik denk dat het een grote uitdaging is om ze te houden. Het is ook een huis. Het is net een kleine huisfamilie die je ook op peil moet houden. En wat ook heel moeilijk is, is dat omdat je midden in de stad zit en de stad de hele tijd in beweging is, zoals nu de Overtoombrug, die is gesloten, of de muren zijn….
[00:14:11] Matt Welle: Altijd wel iets.
[00:14:12] Suzanne Oxenaar: Er is altijd wel iets en dat gaat heel storend zijn voor wat je doet als hotelier.
[00:14:19] Matt Welle: Ja. Want als je denkt aan een gast die een kamer of een huis boekt, hoe bouw je dan hun verwachting op, of hoe zorg je ervoor dat ze begrijpen wat ze eigenlijk geboekt hebben? En het moet dezelfde uitdaging zijn die je hebt gehad met Lloyd's Hotel. Hoe zorg je ervoor dat ze het concept begrijpen?
[00:14:34] Suzanne Oxenaar: Soms begrijpen ze het echt niet.
[00:14:36] Matt Welle: Echt waar
[00:14:37] Suzanne Oxenaar: Omdat mensen je soms bellen en zeggen dat ze het hotel niet kunnen vinden omdat het beeld dat ze van een hotel hebben… is.
[00:14:43] Matt Welle: Grote lobby.
[00:14:44] Suzanne Oxenaar: … is niet als een heel klein huisje waar ze waarschijnlijk voor staan. Ja. Communicatie, het is totaal anders dan bij Lloyd, want bij Lloyd komen mensen het gebouw binnen en is de eerste ontmoeting met de receptie. Je praat met iemand. Je kunt iemand gemakkelijk iets uitleggen. In dit geval gaat alles per post of per telefoon. Het is heel belangrijk hoe we de telefoon oppakken, hoe we begrijpen, laten we zeggen dat er ook een verschil in generatie is. Sommige mensen vinden dat je je hotelkamer moet openen met je telefoon. Voor sommige mensen is dat gemakkelijker dan voor anderen. Je moet echt anticiperen in het gesprek.
[00:15:29] Matt Welle: Ja. Het is een leuke uitdaging, zo klinkt het wel. Een leuke uitdaging om samen met de gast uit te zoeken, en hoe leg je het uit om ervoor te zorgen dat ze geen slechte ervaring hebben?
[00:15:36] Suzanne Oxenaar: Precies. Ja.
[00:15:37] Matt Welle: Want zijn de recensies dan over het algemeen positief? Vinden mensen het uiteindelijk echt geweldig, of hebben ze zoiets van dit is niets voor mij?
[00:15:43] Suzanne Oxenaar: Het is zo geweldig, totaal anders dan in onze andere hotels. Laten we zeggen dat 99% van de gasten een brief schrijft. We hebben dus prachtige boeken van al deze brieven, of mensen maken een tekening van het huis, of ze laten iets achter in het huis. Het is een totaal andere houding dan we gewend waren in de andere hotels.
[00:16:07] Matt Welle: Daar hou ik van.
[00:16:08] Suzanne Oxenaar: Ja. Het is echt leuk. Het is echt, misschien ook wel alsof we voor iedereen een handgeschreven welkom achterlaten. En omdat dat ook je meest persoonlijke moment is, en die contactpersoon ook de persoon is met wie je communiceert. En we hebben iemand, dit geldt ook voor de receptie, we hebben een receptionist, maar de nacht receptionist is in Italië, maar hij kent alle huizen. Hij weet alles.
[00:16:38] Matt Welle: Hij woont in Italië?
[00:16:39] Suzanne Oxenaar: Hij woont in Italië. Hij kent alle huizen. Want in dit geval, normaal gesproken in een receptie, als iemand een handdoek nodig heeft, loop je naar boven. Maar in dit geval kun je dat sowieso niet. Dus, omdat hij zo goed weet hoe dingen werken, wat het probleem kan zijn, wie hij moet bellen als er onmiddellijk actie nodig is.
[00:17:00] Matt Welle: Het is zo goed. Je hebt dus eigenlijk de hele gastervaring gedigitaliseerd, ondanks het feit dat Amsterdam nog steeds een zeer rijke geschiedenis heeft.
[00:17:07] Suzanne Oxenaar: Mmhmm.
[00:17:08] Matt Welle: Je bent in staat geweest om uit te vinden hoe ik lokaal vastgoed kan aanbieden dat echt en betrokken aanvoelt, terwijl je ook deze digitale reis aanbiedt, waarvan wij als technologiebedrijf vaak zeggen: oh, je maakt hospitality minder menselijk. En ik heb zoiets van, ik denk het niet. Ik denk dat er andere manieren zijn om het te benaderen.
[00:17:25] Suzanne Oxenaar: Om eerlijk te zijn, zonder Mewszou dit hotel niet mogelijk zijn, want je moet ook begrijpen hoe je een hotel communiceert dat eigenlijk uit 28 verschillende locaties bestaat.
[00:17:37] Matt Welle: Ja.
[00:17:38] Suzanne Oxenaar: En ik denk dat we in veel opzichten veel moeilijkheden hebben, maar we kunnen ook alle nieuwe technologie gebruiken. Dat is dus heel interessant.
[00:17:49] Matt Welle: Wat ik leuk vind, wat ik heb geleerd over jullie hotelconcept was dat toen we twaalf jaar geleden begonnen met Mews , het eerste hotel dat we openden een hotel in Praag was en we nooit een receptie hadden gekocht. Wij vonden het idee van deze receptie anti-hospitality. Het is een plek waar je wachtrijen hebt en dan genegeerd wordt door een receptioniste die data in een of ander systeem aan het typen is. En we zeiden, laten we het bureau gewoon niet kopen en kijken wat er gebeurt. En je komt vast te zitten met systemen, dus uiteindelijk moeten we een systeem bouwen zodat we hosts met tablets kunnen hebben die in principe met je in de lobby kunnen gaan zitten en deze echt huiselijke ervaring kunnen aanmaken. En ik vind het geweldig dat je hebt genomen wat we twaalf jaar geleden hebben gedaan en er zo ver mee bent gegaan, dat je niet eens de lobby nodig hebt, maar dat je nu deze prachtige architecturale gebouwen kunt begrijpen en zien en de lokale dingen kunt ervaren en technologie kunt gebruiken om dat op de een of andere manier mogelijk te maken. En als ik het verhaal hoor en zie, maakt het me zo trots dat we iets kunnen bouwen dat op zeer creatieve manieren wordt gebruikt. En je weet dat we veel hotels hebben die werken als een typisch standaardhotel met een grote receptie, maar het zijn de dingen die jullie doen die heel bijzonder zijn en ik vind het geweldig hoe ver jullie hospitality hebben doorgedreven. Bedankt. Mag ik vragen wat je als volgend project wilt doen, of wat je ideeën zijn voor het hotel van de toekomst?
[00:19:03] Suzanne Oxenaar: Het grappige is dat ik niet zo denk. Ik denk dat er meer dingen op je pad komen. Ik zou op de een of andere manier een hotel willen maken voor daklozen, en dan misschien in Amsterdam vooral economisch daklozen. Voor immigranten.
[00:19:20] Matt Welle: Wat betekent dat? Ja.
[00:19:21] Suzanne Oxenaar: En ik wil ze graag een lobby geven met een heel warm welkom, maar vooral heel duidelijke informatie.
[00:19:29] Matt Welle: Want wat is vandaag de dag de uitdaging in Amsterdam voor daklozen? Wat probeer je te veranderen, of wat zou je graag willen veranderen?
[00:19:37] Suzanne Oxenaar: Ik zou graag zien dat er geen mensen op straat slapen.
[00:19:40] Matt Welle: Ja.
[00:19:41] Suzanne Oxenaar: En dat zijn er veel meer dan je denkt. Zoals echt veel meer. Ja.
[00:19:45] Matt Welle: Het is moeilijk om het te zien gebeuren. En vooral op een regenachtige nacht als je ze ziet slapen in een deuropening.
[00:19:52] Suzanne Oxenaar: En vooral als je je concentreert op slapen. Snap je wat ik bedoel? Dus dat is iets.
[00:19:57] Matt Welle: Heb je het gevoel dat we in een liberaal land als Nederland nog steeds niet genoeg doen?
[00:20:02] Suzanne Oxenaar: We doen zeker niet genoeg.
[00:20:03] Matt Welle: Nee?
[00:20:04] Suzanne Oxenaar: Nee. Helemaal niet. En het kan ook veel creatiever. Er is al een combinatie van, laten we zeggen, asielzoekers en studenten op IJburg. Een tijdje geleden dachten we na over een hotel als de Bijlmerbajes, en mensen dachten na over wat we daarmee moesten doen. Er is dus veel nagedacht over hoe je een combinatie kunt maken waarbij, bij wijze van spreken, een deel van de goedkope kamers wordt betaald. Laten we zeggen de 1-5 sterren combinatie, maar dan op een andere manier.
[00:20:36] Matt Welle: Maar het Movement Hotel dat tijdelijk in de Bijlmerbajes zat, hielp op dat moment, denk ik, vluchtelingen uit Syrië, toch?
[00:20:44] Suzanne Oxenaar: Ja.
[00:20:45] Matt Welle: Het was zo'n mooi concept en dan is het weer weg.
[00:20:49] Suzanne Oxenaar: Om zoiets echt functioneel te maken. Ik denk dat dat… is.
[00:20:55] Matt Welle: Ik denk dat dat een prachtig doel is voor de toekomst. En als ik je daar op een of andere manier mee kan helpen, ik word altijd geïnspireerd door hoteliers die onze zeer traditionele sector proberen te trotseren en dingen op creatieve manieren proberen te doen. En ik ben al een grote fan van je sinds het Lloyd Hotel. Dat was een hotel waar ik verbleef en ik dacht: dit is zo anders. En ik denk dat het goed is dat je hotels inspireert. En wat je dan doet met SWEETS Hotel is echt leuk. Dus als je een project hebt, laat het me dan weten. Ik zou graag uitzoeken hoe ik je kan helpen.
[00:21:25] Suzanne Oxenaar: Ik weet wat je ziet, ja?
[00:21:27] Matt Welle: Het staat nu op camera. Bedankt voor het verleggen van de grenzen van hospitality. Het is een sector waar ik erg gepassioneerd over ben en er zijn altijd redenen waarom we het niet doen. Maar ik heb niet het gevoel dat je redenen hebt waarom je het niet doet. Je vindt alleen redenen waarom je het zou moeten doen. En het is echt prachtig om te zien. Bedankt voor je komst vandaag.
[00:21:44] Suzanne Oxenaar: Dank je wel. Het was een genoegen.
